Kimlik doğrulama (authn) çağıranın kimliğini belirler — bir şifre kontrolü, doğrulanmış bir token imzası, bir istemci sertifikası. Yetkilendirme (authz) bu kimliği alır ve bu kaynak üzerindeki bu işleme izin verilip verilmediğine karar verir. Korunan her istek, bu sırayla ikisinden de geçer.
HTTP her birine kendi hatasını verir: 401 Unauthorized kimlik doğrulamanın eksik ya da başarısız olduğu anlamına gelir, istemci kimlik bilgisi almalı ya da yenilemelidir; 403 Forbidden ise çağıranın bilindiği ve cevabın yine de hayır olduğu anlamına gelir, aynı kimlikle yeniden denemek anlamsızdır. Roller, kapsamlar ve kaynak sahipliği yetkilendirmenin girdileridir.
401 ile 403’ün birbirinin yerine kullanılabileceği sanılır. Adlar yanıltıcıdır — 401 aslında “kimliği doğrulanmamış” demektir — ama ayrım istemcinin davranışını belirler: 403 aldığında kullanıcıyı giriş sayfasına gönderen bir istemci, onu hiçbir işe yaramayacak bir giriş döngüsüne sokar.
Katalogdaki herhangi bir DELETE isteğinde qa-viewer-token kullanarak bilinen ama yetkisi yetmeyen bir çağırandan 403 alın, hiç token göndermeden de 401 alın — aynı uç nokta, iki farklı hata.
Tüm sözlük maddeleri · Test teknikleri · 39 mock REST API’nin tamamı
Son güncelleme