REST bir mimari üsluptur, bir şartname değil. Pratikte bir API’yi RESTful yapan şunlardır: sistemdeki şeylerin birer adresi vardır, HTTP metodu onlara ne yapılmasını istediğinizi söyler, durum kodu ne olduğunu söyler, ve sunucu istekler arasında istemciye özel oturum tutmaz. Sunucunun bir isteği karşılamak için ihtiyaç duyduğu her şey o istekle birlikte gelir.
Bir koleksiyon bir yolda durur — /characters — ve içindeki tekil öğe /characters/1 adresinde. GET okur, POST yaratır, PUT değiştirir, PATCH kısmen günceller, DELETE siler. Filtreleme, sıralama ve sayfalama sorgu dizesinde taşınır. Temsil biçimi URL’ye gömülmez, Accept ve Content-Type ile anlaşılır. Asıl sonuç durum kodudur: yalnızca gövdeyi okuyan bir istemci cevabın yarısını atıyor demektir.
REST’in “HTTP üzerinden JSON” demek olduğu sanılır. Değildir — REST JSON hakkında hiçbir şey söylemez, ve JSON dönen pek çok HTTP API’si hiç de RESTful değildir (gövdesinde eylem adı taşıyan tek bir /api uç noktası, REST kılığına girmiş RPC’dir). Ayırt edici özellik, kaynakların adreslenebilir olması ve fiili metodun taşımasıdır.
Katalogda 39 REST API ve aralarında 337 uç nokta var. Temelleri çalışmak için herhangi biri yeterli; Protocol Lab ise özellikle çoğu mock API’nin atladığı HTTP ayrıntıları üzerine kurulu olanı.
Tüm sözlük maddeleri · Test teknikleri · 39 mock REST API’nin tamamı
Last updated